19-05-2015

ustalenie prawa do uzyskania dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2014 r. (tzw. trzynastki).

Opinia prawna

 

Dotycząca: ustalenia prawa do uzyskania dodatkowego wynagrodzenia rocznego za 2014 r. (tzw. trzynastki).

 

Podstawa prawna:

  • ustawa z dnia 12.12.1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz.U.2013.1144).

 

Stan faktyczny:

 Dyrektor Jednostki Budżetowej w C. zwrócił się o sporządzenie opinii prawnej w kwestii dotyczącej tego, czy pracownicy, która fizycznie nie przepracowała 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym przysługuje prawo do uzyskania dodatkowego wynagrodzenia rocznego. Pracownica świadczyła pracę od 1.01.2014 r. do 10.02.2014 r. Od 11.02.2014 r. do 12.02.2014 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Następnie w okresie od 12.02.2014 r. do 14.04.2014 r. świadczyła pracę. Później nastąpił okres zwolnienia lekarskiego od 15.04.2014 r. do 9.10.2014 r., a po nim urlop wypoczynkowy od 10.10.2014 r. do 24.10.2014 r. W okresie od 27.10. 2014 r. do 11.11.2014 r. pracownica przebywała na zwolnieniu lekarskim, a od 11.11.2014 r. na urlopie macierzyńskim.

 

Stan prawny:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12.12.1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz.U.2013.1144) pracownik nabywa prawo dodatkowego wynagrodzenia rocznego w pełnej wysokości, jeśli przepracował u danego pracodawcy cały rok kalendarzowy. Zgodnie zaś z ust. 3 przewiduje się nabycie prawa do wynagrodzenia pracownika, który nie przepracował u danego pracodawcy całego roku kalendarzowego. Jest to wysokość proporcjonalna do okresu przepracowanego. Warunkiem jest, aby taki pracownik przepracował okres 6 miesięcy.  SN w wyroku  z dnia 18 października 2011 r. (I PK 263/10) stwierdził, że „Okresy przepracowane należy rozumieć jako okresy faktycznie (efektywnie) przepracowane u danego pracodawcy. Należy więc przyjąć, że z redakcji art. 2 ustawie z 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników sfery budżetowej wynika, iż wyliczenie wymienionych w jej art. 2 ust. 3 przypadków, w których przepracowanie co najmniej 6 miesięcy nie jest wymagane ma charakter wyczerpujący”.

 Art. 2 ust. 3 ustawy wymienia sytuacje, których mimo braku przepracowania 6 miesięcy, pracownik nabywa prawo do dodatkowego wynagrodzenia. Jedną z tych sytuacji jest korzystanie z urlopu macierzyńskiego – art. 2 ustęp 3 pkt 6 aa.

Katalog przesłanek z art. 2 ust. 3 jest katalogiem zamkniętym. Okresy wszystkich innych usprawiedliwionych nieobecności w pracy i zwolnień z obowiązku świadczenia pracy, poza wymienionymi w art. 2 ust. 3 ustawy o dodatkowym wynagrodzeniu, są "okresami nieprzepracowanymi" w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 2 tej ustawy. Zgodnie z uchwałą SN z dnia 7 lipca 2011 r. (III PZP 3/11) „Okresy pobierania przez pracownika niezdolnego do pracy wynagrodzenia i zasiłku chorobowego nie podlegają wliczeniu do 6-miesięcznego okresu przepracowanego w danym roku kalendarzowym, wymaganego do nabycia prawa do dodatkowego wynagrodzenia rocznego na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz.U. Nr 160, poz. 1080 ze zm.)”.

Jednakże z art. 3 wynika, że okres urlopu macierzyńskiego wlicza się do okresu przepracowanego, za który przysługuje dodatkowe wynagrodzenie. Z kolei okresów zwolnień lekarskich nie wlicza się do okresu przepracowanego, za który przysługuje prawo do dodatkowego wynagrodzenia.

Pracownicy, która faktycznie nie przepracowała 6 miesięcy w danym roku kalendarzowym przysługuje prawo do uzyskania dodatkowego wynagrodzenia rocznego, ponieważ przepracowanie 6 miesięcy nie jest wymagane, w przypadkach korzystania z urlopu macierzyńskiego, o czym mówi art. 2 ustęp 3 pkt 6 aa ustawy dnia 12.12.1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej.